دیدم در آن کویر درختی غریب را

محروم از نوازش یک سنگ رهگذر

تنها نشسته ای

      بی برگ و بار زیر نفسهای آفتاب

در التهاب

     در انتظار قطره باران

                  در آرزوی آب

ابری رسید

  چهر درخت از شعف شکفت

دلشاد گشت وگفت :

                  « ای ابر ای بشارت باران

                             آیا دل سیاه تو از آه من بسوخت؟! »

غرید تیره ابر

            برقی جهید و چوب درخت کهن

                                                 بسوخت !